Tomar deel II: een stadswandeling

In het hart van Portugal ligt een klein, historisch stadje met de naam Tomar. Een plaats die alleen bij de echte Portugal liefhebber bekend zal zijn, terwijl het eenzelfde populariteit verdiend als het Italiaanse Siena of het Spaanse Córdoba. Waarom Tomar hoog op jouw lijst van vakantiebestemmingen moet staan lees je deze week op portugal.blog. Vandaag deel II: een stadswandeling

Natuurlijk is het heerlijk dat je niet onder de voet wordt gelopen door hordes toeristen, maar je vraagt je af waar ze allemaal zijn als je door de historische straatjes van Tomar loopt. Het antwoord is simpel: ze zijn in het Convento de Cristo, hoog op de heuvel. De touringcar stopt er voor de deur, laadt de tientallen Italianen en Spanjaarden uit voor hun bezoek aan het klooster en neemt ze dan weer snel mee naar de volgende grote trekpleister. De charme van Tomar hebben ze gemist, evenals de overheerlijke doce da casa in restaurant Piri Piri en het bijzondere lucifermuseum. Mijn tip: boek minimaal één overnachting, begin met een stadswandeling en laat je beetje bij beetje overwelmen door de historie en sfeer van Tomar.

De wandeling begint op het Várzea Grande, het stadsplein aan de zuidzijde van het historisch centrum. Wie met het openbaar vervoer aankomt in de stad, zal hier uitstappen. In het midden van het plein prijkt de Padrão Filipino, het monument dat in 1627 werd geplaatst in opdracht van koning Filips III, waarmee bekrachtigd werd dat het plein niet in handen was van de kloosterorde in het Convento de Cristo, maar van de bevolking van Tomar.

Aan dit plein vind je ook de Igreja en het Convento de São Francisco. Deze kerk en klooster werden in opdracht van Filips III op deze plek gebouwd, omdat het naast het ziekenhuis lag, dus als de nonnen ziek waren konden ze eenvoudiger verzorgd worden. Het klooster bestaat uit twee kloostergangen, waarvan je in één het lucifermuseum vindt. In dit Museu dos Fósforos zie je de grootste verzameling luciferdoosjes van Europa, bijelkaar gespaard door Aquiles de Mota Lima. Deze man ging in 1952 met de boot naar Londen om de kroning van Elisabeth II mee te maken. Op het schip ontmoette hij een Amerikaan die luciferdoosjes verzamelde en hem enthousiasmeerde hetzelfde te doen. Uiteindelijk wist hij rond de 43.000 doosjes uit 122 landen te verzamelen, die hij in 1980 afstond aan de gemeente Tomar om tentoon te stellen (toegang gratis, maandag gesloten).

Neem rechtsachter de kerk de straat Rua S. Sebastião in de richting van het Praça Infante D. Henrique. Op dit plein zie je het standbeeld van Hendrik de Zeevaarder. In de vijftiende eeuw was hij Grootmeester van de Ordem de Cristo en liet hij het klooster Convento de Cristo uitbouwen met twee extra kloostergangen en vertrekken waar hij zelf kon verblijven. Aan je linkerhand zie je de prachtige tuinen van de Mata dos Sete Montes. Je kunt ervoor kiezen om er nu een wandeling te maken, of om dit te combineren met een later bezoek aan het Convento do Cristo.

Neem op het plein de straat rechts naar de Avenida Dr. Cândido Madureira. Op de hoek kun je bij de VVV om een kaart van Tomar vragen. De VVV is gevestigd in een jaren dertig gebouw uit de twintigste eeuw, waarbij verschillende stijlen van historische gebouwen uit de stad werden toegepast. Verderop in de straat zie je links de Igreja de Nossa Senhora da Graça, ook wel kortweg Misericórdia genoemd. Deze kerk werd in de zestiende eeuw gebouwd in opdracht van koning Manuel I (´s middags geopend, op maandag gesloten).

Loop de straat uit tot je bij het Praça de Alves Redol uitkomt, met de grote fontein in het midden. Als je naar rechts loopt zie je twee bogen. Het gaat hier om de Estaus, de gebouwen die Hendrik de Zeevaarder liet bouwen om mensen van buiten de stad een onderdak te bieden. Alleen de bogen zijn nog overgebleven, waarvan een aantal zijn geïncorporeerd in nieuwe gebouwen en er twee geïsoleerd staan. Aan de overkant van de rotonde zie je de brug over de rivier Nabão en een wit, hoekig gebouw. Dit is het zogenaamde Casa dos Cubos, een cultureel centrum waar exposities worden vertoond en culturele evenementen worden georganiseerd. Dit gebouw won in 2009 de Contract World Award, een prestigieuze interieurarchitectuur prijs.

 Sla linksaf op de rotonde, naar de Rua Everard die parallel loopt met de rivier. Neem de derde straat links, de Rua Dr. Joaquim Jacinto. Aan de linkerhand zie je al snel het Casa Memória Fernando Lopes-Graça, een museum en documentatiecentrum rond de pianist/componist Fernado Lopes-Graça (1906-1994), gevestigd in zijn geboortehuis (woensdag t/m vrijdag, gesloten tijdens de lunch). Verder in de straat, op de hoek met de Rua dos Moinhos, vind je restaurante Piri Piri, een aanrader voor iedereen die van gegrilld vlees of vis houdt, maar waar je ook absoluut de doce da casa (het toetje van het huis) moet eten.

Als je je weg vervolgd in de Rua dr. Joaquim Jacinto, een schattig smal steegje met mooie voordeuren en balkonnetjes, vind je aan je linkerhand de oudste synagoge van Portugal, waarin nu het Museu Hebraico Abraão Zacuto gevestigd is.  Het is maar een klein gebouw, waar een klein bordje naast de voordeur verraad dat het om een museum gaat. De synagoge werd gebouwd door Hendrik de Zeevaarder uit dank voor de joodse hulp tijdens de Ontdekkingreizen. Het bestaat uit een vierkante ruimte met vier pilaren, die tezamen twaalf bogen vormen, die symbool staan voor de twaalf stammen van Israël. Nadat koning Manuel I de Joden verdreef uit Portugal werd de synagoge niet langer gebruikt. Jarenlang werd het voor andere doeleinden gebruikt, zoals als opslagplaats voor hooi. Sinds 1939 is het een museum, waar joodse inscripties uit heel het land en andere joodse voorwerpen te zien zijn (gratis, gesloten tijdens de lunch).

 Vervolg je weg in de Rua Dr. Joaquim Jacinto en neem de eerste weg rechts, de Rua Infantaria 15. Die brengt je naar het hart van het historisch centrum, het Praça de República, waar vroeger de weekmarkt werd gehouden. Op het midden van het plein vind je het standbeeld van D. Gualdim Pais, de vierde Grootmeester van de Tempeliers in Portugal en de stichter van Tomar. Koning Afonso Henriques wees in 1159 het gebied van Ceras (het Tomar van nu) toe aan de Orde van de Tempeliers, waarop Gualdim Pais in 1160 begon aan de bouw van een gefortificeerd kasteel.

Aan de noordzijde van het Praça da República staat het Paços do Concelho. Het was koning Manuel I die daar in de zestiende eeuw als eerste een soort stadhuis liet bouwen. Het gebouw kent een zeldzame combinatie van de stijlen maniërisme en manuelisme. De arcade van drie bogen is de grootste eyecatcher van het gebouw, dat in de eerste plaats als gemeentehuis dient, maar ook een galerie heeft waar wisselende exposities te zien zijn (gesloten op maandag en dinsdag).

Recht tegenover het Paços do Concelho ligt de Igreja Matriz van Tomar, de Igreja de São João Baptista. Van de buitenkant vallen het prachtige Manuelijnse portaal en de octagonale torenspits op. Binnen vind je een aanzienlijke collectie van zestiende-eeuwse schilderijen, waaronder het “Ultima Ceia” van Gregório Lopes (gesloten op maandag).

Neem de steeg in noordelijke richting met de naam Rua Silva Magalhães. Neem daarna de tweede straat rechts, de Rua Gil Avô. In deze straat vind je aan de rechterzijde de Núcleo de Arte Contemporânea, een museum met moderne kunst van verschillende Portugese kunstenaars uit de twintigste een eenentwintigste eeuw, waaronder Almada Negreiros en Mário Eloy (gesloten op maandag en dinsdag).

Als je de rest van de straat uitloopt kom je terug bij de rivier. Aan de overkant van de weg kun je via een bruggetje het  Jardim da Várzea Pequena bereiken. Dit is een groen eilandje in de rivier waar je een ontspannende wandeling in het park kan maken. Verlaat dit park door de brug te nemen naar het Mouchão Parque, een ander stadspark, waar je een houten waterrad van vroeger kunt zien dat werd gebruikt om het water van de Nabão omhoog te brengen, zodat het gebruikt kon worden voor de irrigatie. De Nabão zorgde naast water voor irrigatie ook voor waterkracht ten behoeve van verschillende industrieën.

Wandel door het park terug in de richting van de stad en de Ponte D. Manuel I (of ook wel Ponte Velha). Je loopt dan automatisch aan tegen de Igreja en Convento de Santa Iria (op de hoek met de brug). Dit voormalige vrouwenklooster is gewijd aan de beschermheilige van de stad, Santa Iria (of in het Nederlands Irene van Tomar) en stamt uit de zestiende eeuw (maandag gesloten). Mocht je ook de laatste kerk van Tomar mee willen nemen, loop dan de Rua Santa Iria (het straatje rechts van de kerk en het klooster) door tot je aan het einde van de straat de Igreja de Santa Maria do Olival ziet. Deze gotische kerk diende ten tijde van de Tempeliers als pantheon. Steek vervolgens de brug over terug naar het historische centrum. Als je rechtdoor blijft lopen kom je weer uit bij het beginpunt van de route.

Lees ook:Chiado: meer dan winkelen
Lees ook:Tomar deel III: het Convento de Cristo
Lees ook:Hoe zit het met die kerk in Olhão?
Lees ook:Zeven Portugese Wereld Wonderen gekozen
Lees ook:Routetip: de waterrijke Alentejo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.